2012-12-11 20:34:00

selamlar Devamı

MERHABA

2008-12-28 19:54:00

                    UZUN BİR ARADAN SONRA EN YAKIN ZAMANDA YAZILARIMLA TEKRAR BERABER OLACAĞIZ.İNŞAALLAH.... HEPİNİZ ESEN KALIN. Devamı

2007-11-05 18:16:00

            TÜM OKURLARIMDAN ALLAH RAZI OLSUN VE  BÜTÜN DUALARINIZ KABUL OLSUN      İNŞAALLAH           Devamı

BEN OKUDUM VE SİZLERDE OKUYUN İSTEDİM

2007-11-05 18:10:00

ıÜülütfen sonuna kadar oku> >>>Bir Cuma günü Kuran okurken> >>>S.A.> > > >>>uykuya dalar ve> >>>rüyasinda> >>>Peygamber Efendimiz onun> > > >>>karsisindadir ve ona sunlari söyler:> >>>Bir> >>>hafta Içinde 7000 > >insanin ölecegini, ama hiç birinin de gerçek bir > >>>Müslüman > >olmayacagini, Son> >>>zamanlarda pek çok kimsenin> >>>Allahin istedigi > >düzgün ve dürüst isler yapmadigini, bu zamanlarin kötü > >>>zamanlar > >oldugunu, Bu> >>>zamanda evli kadin ve erkeklerin> >>>eslerine sadik > >kalmadiklarini,> >>>genç kizlarin> >>>erkekler gibi her yere girip-çikip > >gezer olduklarini, edepli> >>>giyinmediklerini,> >>>Tüm> >>>gençlerin > >velilerine ve diger insanlara saygi> >>>göstermediklerini,> >>>Zenginlerin > >fakirlerle ilgilenmediklerini,> >>>artik> >>>sadaka ve> >>>zekât> >>>vermez > >olduklarini,> >>>Insanlarin namaz kilmadiklarini ve> >>>oruç > >tutmadiklarini, oysa Mahser> >>>Gününün> >>>yaklastigini,> >>>Kisa bir > >zaman> >>>sonra gökte sadece bir yildiz kalacagini ve> >>>dua> > > >>>kapilarinin> >>>kapanacagini,> >>>Kurandaki yazilarin> >>>> > > >>>silinerek> >>>okunamaz> >>>olacagini,> >>>Günesin Dünyaya çok > >yaklasarak tersten dogup> >>>batacagini...> >>>Peygamber efendimiz ayrica > >sunlari da ekler:> >>>'Her> >>>kim bunu okurken yaninda baskalari varsa > >onlarin da duyacagi> >>>sekilde> >>>açikt... Devamı

ARKADAŞINI AL,BERABERCE CENNETE GİRİN

2007-10-27 20:29:00

Hz. Enes (r.a.) anlatıyor:'Resûlüllah (s.a.v.) ile beraber bulunuyorduk. Bir ara azı dişleri görülecek şekilde gülümsedi. Sebebini sorduğumuzda şöyle buyurdular:'Ümmetimden iki kişi Allâh'ın huzuruna gelirler. Birisi,-Yâ Rab, benim bunda hakkım var; hakkımı bundan al, bana ver, der. Allah Teâlâ da ötekine,-Hakkını ver, buyurur. Adam,-Yâ Rab, bende sevap nâmına bir şey kalmadı, der. Cenâb-ı Hakk,-Baksana, bu adamın sevabı kalmadı, ne dersin? buyurur. Adamcağız,- O halde benim günahlarımdan alsın, der. Resûlüllah (s.a.v.) Efendimiz bunu anlatırken gözleri yaşardı ve, 'O gün büyük bir gündür. İnsan; günâhının alınmasını ister' dedi. Bunun üzerine Allah Teâlâ hak sahibine,-Başını kaldır ve cennete bak, buyurur. Adamcağız,- Yâ Rab, inci ile işlenmiş, gümüşten apartmanlar ve altından köşkler görüyorum. Bunlar hangi peygamber, hangi sıddîk veya hangi şehitler içindir? der. Allah Teâlâ,-Bunlar, bana ücretini verenler içindir, buyurur. Adamcağız,-Bunların hakkını kim ödeyebilir? der. Hz. Allah,-Sen istersen bunlara sahip olabilirsin, buyurur. Adam,-Nasıl olur, yâ Rab? deyince, Cenâb-ı Hakk,-Hakkını bu adama bağışlamakla, buyurur. Adam,-O halde ben bunu affettim, der. Allahü zû'l-Celâl hazretleri de,-Arkadaşını al, beraberce cennete girin, buyurur.Sonra Resûlüllah (s.a.v.) Efendimiz,'Allah'tan korkun, Allah'tan korkun ve siz de kendi aranızı düzeltin. Bakınız, bizzat Hazret-i Allah mü'minlerin arasını buluyor' buyurmuşlardır Devamı

YALAN SÖYLEMEYEN ÇOCUK

2007-07-13 18:18:00

Seyyid Abdülkadir Geylâni hazretleri küçük yaşta iken, bir arefe günü çift sürmek için tarlaya gitti. Bir öküzün kuyruğuna tutunup ardından giderek oynuyordu. O anda bir ses işitti:''Ey Abdülkâdir! sen bunun için yaratılmadın ve bunlarla emir olunmadın''!Bu ses, Abdülkâdir Geylâni hazretlerini korkuttu. Eve gelince dama çıktı. Hacıları gördü. Arafat'ta vakfeye durmuşlardı.-Anneciğim! bana izin ver de Bağdat'a gidip, ilim öğreneyim. Sâlihleri, evliyâyı ziyaret edeyim.Annesi de dedi ki:-Ey benim gözümün nûru ve gönlümün tâcı evladım, Abdülkâdir'im! senin ayrılığına dayanamam. Sensiz ben ne yaparım? Bu bakımdan müsâade edemiyorum.Abdülkâdir-i Geylâni Hazretleri, tarlada olan bitenleri anlattı. Annesi ağladı. Kalkıp babasından miras kalan 80 altını alıp, kırkını kardeşine ayırdı. Kırkını da bir  keseye  koydu ve keseyi elbisesinin koltuğuna dikti. Sonra oğlunun gözlerinin içine bakarak dedi ki:-Ey benim gözümün nuru ve gönlümün tacı evlâdım, Abdülkâdir'im! Hak teâlânın rızâsı için olmasaydı katiyyen bırakmazdım. Huzur ve esenlik içinde sefere çık! Yolun açık olsun! seninle belki ebedi olarak ayrılıyoruz. Sana son olarak nasihatım şudur ki:''Eğer beni memnun etmek istiyorsan, hiçbir zaman yalan söyleme , doğruluktan asla ayrılma! Allahü teâlâ her zaman ve her yerde doğrularla beraberdir''.Abdülkâdir-i Geylâni hazretleri annesine söz verdi ve ağlayarak elini öptü. Bağdat'a gitmek üzere bulunan bir kervana rastgeldi ve aralarına katıldı. Hemedan'ı geçmişlerdi. Bir müddet yol aldılar. Arz-ı Tetrenk denilen mahalle geldiklerinde kervanda bir bağırıp, çağırma koptu. Önlerine aniden bir sürü eşkıya çıkıp kervana saldırdılar. Bir anda sandıklar yere yıkıldı. Eşyalar yağma edilmeye başlandı. Eşkıyalar, kervandakilere birer birer sual edip, üzerlerinde her ne buldularsa aldılar. Sıra Seyyid Abdülkâdir-i Geylâni hazretlerine geldi. Eşkıyalardan biri latife olsun diye bunu önüne çekip sordu:-Fakir çocuk, söyle bakalı... Devamı

DUA AYNI DUA AMA,OKUYAN AĞIZ...

2007-07-13 18:08:00

Muhyiddîn-i Arabî (kuddise sırruh) hazretlerinden: 'Fakirin biri, bir ağaç dibinde gölgelenmekte olan Hz. Ali (r.a.)'ye gelir, ihtiyaçlarını arz eder: ' Çoluk-çocuk sıkıntı içindeyim, ne olur bana biraz yardımda bulunun, der. Hz. Ali (r.a.) hemen yerden bir avuç kum alır, üzerine okumaya başlar. Sonra da avucunu açar ki, kum tanecikleri altın külçeleri hâline gelmiş... ' Al, der fakire. İhtiyacını karşıla! Fakirin gözleri yerlerinden fırlayacak gibi olur: ' Allah aşkına söyle yâ Emîre'l-mü'minîn! Ne okudun da kum tanecikleri altın oluverdi? der. Hz. Ali (r.a.) anlatır: ' Kur'ân-ı Kerîm, Fâtiha sûresine gizlenmiştir. Bende Kur'an-ı Kerîm'i okudum, yani Fâtiha sûresini okudum bu kumlara... Bunu öğrenen fakir durur mu? O da bir avuç kum alır ve başlar okumaya. Okur, okur, okur... Ama kumlarda bir değişiklik yoktur. Altın filan olmuyor, aynen duruyor.tekrar gelir ve İmam Ali kerremallâhü vechehû hazretlerine: ' Ben de okudum, ama birşey değişmiyor; kumlar altın olmuyor, der. Emîrü'l- Mü'mînin Hz. Ali (r.a.) boynunu büker, mahcup bir edâ ile cevap verir: ' Ne yapayım, der. Duâ aynı duâ; ama, okuyan ağız aynı değildir! Duâ tamam; lâkin, okuyanın ihlâsı ve teveccühü tamam değildir!.. İşte bütün mesele buradadır. Okuyanın ihlâsında ve teveccühünde... Aynı duâ; aynı îman, aynı İhlâs ve aynı teveccühle okunacak ki, aynı netice elde edilebilsin. Yoksa kumu altın yapmak gibi bir iksire sahip olabilmek mümkün olmazAlıntı: Fazilet Takvimi 1997  ... Devamı

2007-07-13 18:05:00

Bugün Param Yok Allah dostlarından....Bir gün Karaköy'e geçmek üzere kayıkçılara:- Bugün param yok, Allah için beni karşıya kim geçirir? teklifinde bulunur. Ses çıkmaz. Az sonra biri :- Ben diye talip olur ve götürür. O günün gecesi o kayıkçı, rüyasında kıyamet kopmuş, mizan kurulmuş, herkes amellerine göre  muamele olunurken, şaşkın, sıratı   geçmekkorkusu ve düşünenlerin dehşeti içinde iken ona bir el uzanıp selamete götürür.Kayıkçı:- Siz kimsiniz? Bu badireden beni kurtardınız, diye sual edince:- Ben iki cihan serverinin mağara arkadaşı Ebu Bekir Sıddıyk'ım. evlatlarımıza hizmet eli uzatanlara, imdad elimiz böyle ulaşır, buyururlar. Hatıratım, Ali Erol Devamı

KABİRDE KONUŞAN GENÇ

2007-06-29 12:51:00

Takva sahibi olmak, hayatın her döneminde güzel. Ama fırsatlar çağı gençlikte bir başka güzel. Güce, kuvvete, güzelliğe rağmen günahlardan sakınanların mükafatı ebedi mutluluk. Hayatın baharı şeytana satılmazsa, sonsuz bahar bir adım ötede. Hz. Ömer'in (R.A.) halifeliği döneminde ibadet ehli, son derece takva sahibi bir genç vardı. Hz. Ömer'in hayret ve takdirle izlediği bu gencin kalbi, Allah ve Rasulü'nün (A.S) sevgisiyle doluydu. Vakit namazlarında cemaati kaçırmaz, namazdan çıkar çıkmaz evine döner ve ihtiyar babasının hizmetini görürdü. Bu gencin evine giden yolu bir kadının kapısının önünden geçiyordu. Kadın her defasında gencin yoluna çıkarak çirkin tekliflerde bulunuyor, fakat genç, Allah korkusundan ona iltifat etmiyordu. Yine bir gün yatsı namazını kıldıktan sonra evine giderken, kadın tekrar karşısına çıktı. Bu sefer bütün maharetini kullanarak genci kandırmayı başardı. Fakat genç, kadının ardı sıra eve girerken birden bire Allahu Tealâ Hazretleri'ni hatırladı ve korkuyla dilinden şu ayet döküldü: 'Takvaya erenler (var ya); onlara şeytandan herhangi bir vesvese iliştiği zaman (Allah'ın emir ve yasaklarını) hatırlayıp, hemen gerçeği görürler.' (A'raf/201) Hemen ardından da bayılarak düştü. Kadın hizmetçisini çağırdı. Genci tutarak evinin önüne getirip koydular. Sonra da kapıyı çalarak babasına haber verdiler. Babası dışarı çıkınca, oğlunu baygın bir vaziyette kapının önünde buldu. Komşulardan bir kaçı genci tutup eve taşıdılar. Uzun bir müddet baygın kalan genç kendine gelince, babası: - Evladım neyin var ne oldu? diye sordu. Oğlu: - Bir şeyim yok. dedi. Babası: - Allah aşkına söyle! deyince, oğlu başından geçenleri anlattı. Babası: - Hangi ayeti okumuştun? diye sordu. Genç, ayeti okudu ve tekrar kendinden geçti. Bir de baktılar ki genç ruhunu teslim etmiş. Bunun üzerine genci yıkadılar ve gece vakti götürüp göz yaşlarıyla defnettiler. Sabah olunca olay Hz. Ömer'e bildirildi. Hz. Ömer, gencin babasına gelerek ba... Devamı

İKRAMDAN KAÇAN KADININ AKİBETİ

2007-06-29 12:46:00

İkramdan Kaçan Kadının AkibetiMutlu bir aileydiler. Bey kendine göre bir çevre edinmiş, mazbut dostlarıyla sık sık görüşüyor, onları zaman zaman da evine davet edip İslâmî konularda seviyeli sohbetlerde bulunuyorlardı. Ne var ki, hanım bu davetlerdeki hizmetinden memnun değildi. Nihayet bir gün son sözünü söylemekten çekinmedi: – Artık ben misafir falan istemiyorum. Senin dostlarının çayını hazırlamaya da mecbur değilim! Sakin ve edebli bey, her zamanki gibi sesini çıkarmadan düşünmeye başladı. Kendi kendine söyleniyordu: – Benim dostlarım kahve dostu değil ki. Her biri İslâm’a hizmetten başka derdi, meselesi olmayan kültürlü insanlar. Bunlarla bir araya gelmek, şöyle bir çay sohbetinde meselelerimizi konuşmak bir eğlence değil, bir hizmettir. Ne var ki bu hanımın hizmetle, misafire ikramın sevabıyla hiç alâkası yoktur. Rabbim bana sabırlar ihsan eyle!.. Biricik kızı Mümine ise babasının hüznünü yüzünden okuyordu. Hemen atıldı: – Babacığım, neden üzülüyorsun? Anneme bakma sen. Misafir ağabeyleri her zaman çağırabilirsin. Senin bütün hizmetlerini tek başına ben görebilirim. Çayını da, hattâ gerekirse sofranı da ben hazırlayabilirim! Baba, çok etkilenmişti. Zaten çok sevdiği biricik kızını, daha da çok sevmeye başladı. Artık misâfirlerini rahatça davette bulunabiliyor, anneye rağmen küçük hanımın üzerine düşen hizmette hiç de kusur etmediği görülüyordu. Zamanında gelen berrak çaylarını yudumlarken de hizmetlerini konuşabiliyorlardı. Ne var ki Anne malum tutumunu yine devam ettiriyordu: – Senin misafirlerinden de bıktım! Sana ne falan öğrencinin perişan oluşundan, filanların hizmete muhtaç halde bulunuşundan. Çivisi çıkmış dünyayı sen mi ıslah edeceksin? Sen kendine bak, kendi işinle, gücünle meşgul ol! Hep sabır içinde şükreden bey, bir gün Eskişehir’den İstanbul’a gitmek zorunda kalmıştı. Arabasına hanımı ile kızı da bindiler. Yolda Cumayı münasip bir yerde edâ etmeyi düşünüyordu. Ne var ki, hanım yine itiraz etti: ... Devamı